Tenis ziemny

Ilość wyświetleń: 3991
Kategoria: Sporty drużynowe

Gra polegająca na przebijaniu piłki tenisowej rakietką, tak by przeleciała nad siatką i odbiła się na połowie przeciwnika, a ten nie odbił jej lub by po jego odbiciu piłka wylądowała poza polem gry. W tenisa można grać pojedynczo (singiel) lub w dwuosobowych zespołach zawodników jednej płci (debel) lub obu płci (mikst).

 

Dyscyplina olimpijska: TAK

 

HISTORIA

Początków tenisa ziemnego należy doszukiwać się w średniiowiecznej, francuskiej grze dworskiej: jeu de paume (gra dłonią). Do gry służyła piłka obciągnięta skórą, a dłoń chroniła skórzana rękawica. W XVI w. wprowadzono rakietę. Grę uprawiano w specjalnych salach lub na trawie. Po osiągnięciu wielkiej popularności w XVI w. kiedy to uprawiano ten sport we Francji, Angli, Włoszech i w Niemczech stopniowo zaczęła zanikać. W XVIII w. odrodziła się w Anglii. W 1874 r Anglik Wingfield opatentował grę sphairistique zbliżoną do współczesnego tenisa, ale rozgrywaną na polu o kształcie dwóch trapezów. W 1877 roku uzpełniono przepisy i zmieniono kształt kortu na prostokątny. W tym też roku rozegrano pierwszy turniej w Wimbledonie. W XX w. nastąpił szybki rozwój tenisa na całym świecie. 

 

ZASADY GRY

Losowanie stron i serwisu

Przed przystąpieniem do gry odbywa się losowanie stron kortu i wybór zawodnika, który będzie jako pierwszy serwował. Losowanie ma miejsce przy siatce i polega na rzucie monety przez sędziego głównego. Losowanie wygrywa ten zawodnik, którego, po uprzednim wyborze „orła” lub „reszki”, strona monety jest widoczna. Zawodnik wygrywający losowanie wybiera jedną ze stron kortu lub decyduje kto jako pierwszy będzie serwował. W sytuacji gdy wybierze stronę boiska przeciwnik decyduje kto będzie serwował jako pierwszy i odwrotnie.

Rozgrzewka

Rozgrzewka ma miejsce po losowaniu stron i serwisu. Zazwyczaj trwa do 5 minut. Sędzia może zarządzić w trakcie spotkani dodatkową rozgrzewkę po każdej dłuższej przerwie, np. przerwa na skutek opadów deszczu uniemożliwiających grę.

Prawidłowy serwis

Zawodnik serwujący przed przystąpieniem do uderzenia musi się upewnić czy jego przeciwnik jest gotowy do gry, zajął odpowiednią pozycję na korcie. Jeśli tak to na wykonanie serwisu ma maksymalnie 20 sekund. Zawodnik ma dwie próby na wykonanie prawidłowego serwisu. Każdy kolejny błąd skutkuje przyznaniem punktów przeciwnikowi.

Pozycja zawodnika serwującego

Zawodnik powinien stać obiema stopami za linią końcową kortu i nie może jej przekroczyć, do momentu, aż nie uderzy piłki. Jeśli przekroczy linie jest to uznawane za błąd i traci pierwszą szansę serwisową. Za błąd natomiast nie jest uznawana sytuacja w której zawodnik podrzuci piłkę i jej nie uderzy. Pod warunkiem, że nie wykona zamach rakietką i piłka jej nie dotknie. Ważne jest również zachowanie czasu na wykonanie serwisu, gdyż nie jest on liczony od nowa.

Pozycja zawodnika odbierającego

Z uwagi na brak sprecyzowanych zasad odnośnie pozycji jaką powinien zajmować zawodnik odbierający serwis, może on zajmować dowolne miejsce na korcie, czy w jego obrębie.

Kierunek podań piłki

Przy pierwszym punkcie w każdym z gemów zawodnik zajmuje pozycję za linią końcową, między znakiem środkowym a boczną linią singlową znajdującą się po jego prawej stronie. Serw powinien być wykonany w poprzek kortu, tak by piłka trafiła w karo serwisowe równowag.

Po rozstrzygnięciu wymiany, serwujący zmienia pozycję kolejnego serwisu na lewą stronę i uderza piłkę w karo serwisowe przewag. Zmian stron serwisu dokonuje się, aż do rozstrzygnięcia gema serwisowego.

Uderzenie w siatkę

Przy serwisie piłka nie może dotknąć siatki (podczas wymiany przez zawodników piłki nie jest to już uznawane za błąd). Jeśli dotknie, ale przeleci na stronę przeciwnika i odbije się od prawidłowego karo, lub bezpośrednio po odbiciu od siatki dotknie przeciwnika lub jego rakietki, wywoływany jest tzw. net, a zawodnik powtarza serw, bez utraty szansy serwisowej. Liczba netów w przepisach nie jest określona.

Linie kortu

Linie kortu należą również do pola gry. Nawet minimalne dotknięcie linii przez piłkę jest uznawane za zagranie prawidłowe. Podczas gry zawodnicy mogą skorzystać z obejrzenia na telebimie powtórki zagrania jeśli ich zdaniem sędzia popełnił błąd i nie uznał piłki która ich zdaniem uderzyła w pole gry. Jeśli po powtórce okaże się, że zawodnik miał rację, punkt dla przeciwnika jest anulowany.

Punktacja

Mecz składa się z setów, sety z gemów, a gemy z punktów, które przyznawane są za wygranie pojedynczej wymiany.

Gem

Punkty w gemie liczone są w następujący sposób: pierwszy punkt liczony jest jako 15, przy drugim wygranym zawodnik ma 30, a przy trzecim 40. Przy czwartym zdobytym punkcie zawodnik wygrywa gema. Pod warunkiem, że przeciwnik zdobył maksymalnie dwa punkty (tj. 30). W sytuacji gdy obaj zawodnicy wygrali po trzy wymiany (wynik 40:40) mamy równowagę (ang. deuce). Gra toczy się do momentu, gdy jeden z graczy wygra dwie piłki z rzędu. Temu co się to uda wygrywa gema.

Przy stanie 40:0 mówi się, że zawodnik podający (serwujący) ma trzy piłki na gema (ang. "game points"), przy stanie 40:15 dwie piłki na gema, a przy stanie 40:30 i Ad:40 jedną piłkę na gema. Z kolei przy wynikach 0:40, 15:40, 30:40 i 40:Ad mówi się, że zawodnik odbierający serwis ma odpowiednio trzy, dwie i jedną piłkę na przełamanie (ang. "break point").

Set

Do wygrania seta zawodnik potrzebuje wygranych sześciu setów. Przy czym przeciwnik może wygrać maksymalnie cztery gemy. W sytuacji remisu, 5:5 w gemach, set może zakończyć się wynikiem 7:5, pod warunkiem, że jeden z zawodników wygra dwa kolejne gemy z rzędu. W przeciwnym razie, gdy będzie wynik 6:6 w gemach, rozgrywany jest tie-break.

W tie-breaku jako pierwszy serwuje zawodnik, który we wcześniejszym gemie odbierał serwis. Następnie dwa razy serwuje drugi tenisista i później już na zmianę każdy z graczy ma dwa serwisy. Zmiana stron kortu przez tenisistów odbywa się co 6 rozegranych punktów, jak również po zakończeniu tie-breaka.

W tie-breaku za każdą wygraną wymianę przyznawany jest jeden punkt, a zawodnicy grają do siedmiu wygranych punktów, z zachowaniem dwóch punktów przewagi. Tie-break może się więc skończyć wynikiem 7:0, jak również i znacznie wyższym.

Inne zasady obowiązują w piątym decydującym secie lub w trzecim w przypadku pań, w turniejach wielkoszlemowych (Australian Open, French Open),Wimbledonie i w Pucharze Davisa. W tych turniejach nie rozgrywa się tie-breaku. Do zwycięstwa, w decydującym secie, potrzebne jest zdobycie dwóch gemów przewagi.

Mecz

Przeważnie wszystkie spotkania rozgrywane są do wygranych dwóch setów. Wyjątkiem są wszystkie turnieje wielkoszlemowe oraz spotkania w ramach Pucharu Davisa, gdzie panowie grają do wygranych trzech setów.

Zmiana stron i przerwy w grze

Zawodnicy zamieniają się stronami kortu po każdym nieparzystym gemie w secie oraz po zakończeniu seta, chyba że liczba gemów w poprzednim secie była nieparzysta.

Po każdym nieparzystym gemie, nie licząc pierwszego, zawodnicy mają prawo do skorzystania z krótkiej przerwy, maksymalnie 1,5 minut. Przerwy są również po każdym secie i trwają do 2 minut.

 

SPRZĘT

Rakietka

Długość rakietki, ramy z uchwytem, nie może przekraczać 73,66 cm, a jej szerokość 31,75 cm. Długość powierzchni naciągu nie może przekraczać 39,37 cm, a szerokość 29,21 cm. Powierzchnia rakieta powinna być płaska, a efekt odbicia piłki od splecionych na przemian strun rakiety powinien być po obu jej stronach taki sam. Gęstość splotu strun powinna być na całej powierzchni rakiety taka sama.

Piłka

Średnica piłki powinna wynosić od 6,35 cm do 6,67 cm. Waga od 56,7 g do 58,5 g. Gdy piłkę zrzuci się z wysokości 2,54 m to powinna się odbijać nie wyżej niż 147,32 cm i nie niżej niż 134,62 cm. Piłka musi mieć jednolitą powierzchnię zewnętrzną, w kolorze białym lub żółtym.

 

KORT TENISOWY

Kort tenisowy ma kształt prostokąta o wymiarach 3,77 m długości na 8,23 m lub 10,97 m szerokości. W grze pojedynczej pole do gry jest węższe niż w podwójnej. Linie powinny być szerokości od 2,5 cm do 5 cm. Wyjątek stanowią linie główne, które mogą być szerokie do 10 cm. Na kortach ziemnych malowane są najczęściej wapnem, a na kortach betonowych i halach farbą.

Na środku kortu zawieszona jest siatka. Powinna być naprężona tak, by na środku jej wysokość wynosiła 91,5 cm, a przy słupkach 1,06 m.

Rodzaje nawierzchni: ceglana mączka (ang. clay), trawa (ang. grass), nawierzchnia twarda – zazwyczaj akrylowa (ang. Hard) i dywanowa (ang. carpet).

 

FILMY INSTRUKTAŻOWE

Serwis

 

Forehand

 

Backhand

 

Serwis

 

Gra przy siatce

 

Drop shot, slajs, lob

 

Podsumowanie

rejestruj2